توییت فیلوسوفیا | دنیای تفکر و کتاب خوانی

میخوام اول یه سوال بکنم ازتون، اگه قرار باشه موضوع مرگ پیش بیاد(دوره از جون همه)دوست دارید قبلش بهتون خبر بدن که دارید می میرید یا فرصت کمی دارید یا اینکه یهویی این اتفاق بیفته؟!

درباره نویسنده

آدام سیلورا نویسنده‌ی آمریکایی است که کتاب‌های پرفروشی را با محوریت شخصیت‌های جوان نوشته. کتاب‌های او در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفته و برنده‌ی جایزه‌های مختلفی شده است. از بهترین کتاب‌های آدام سیلورا می‌توان به کتاب «هر دو در نهایت می‌میرند» اشاره کرد.

آدام سیلورا (Adam Silvera) در سال 1990 در نیویورک آمریکا دیده به جهان گشود. او از 10سالگی به نویسندگی علاقه‌مند شد و شروع به نوشتن داستان کرد. آدام سیلورا اولین رمان خود را در سال 2015 منتشر کرد که تحسین منتقدان را برانگیخت و در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت. آدام سیلورا علاوه بر نوشتن کتاب، در زمینه‌ی تولید سریال با شبکه‌های مختلف همکاری کرده است.

بهترین کتاب‌های آدام سیلورا

آدام سیلورا رمان‌های پرفروش و محبوبی درباره‌ی جوانان به نگارش درآورده است. در این بخش، به بهترین کتاب‌های آدام سیلورا خواهیم پرداخت :

وقتی معرفی کتاب میخواهم بمیرم ولی هوس دوکبوکی کرده ام رو مینوشتم، یه شوخی کردم باهاش که اسم کتاب خودش یه کتاب. که دیدم بله اسم کتاب خودمم دست کمی نداره و در حد یه رمان کوتاه فقط اسم داره😅 این همه کتاب دیگران رو معرفی کردم امروز میخوام به مناسب هفته کتاب اینا هم مثل اینکه هست کتاب خودم رو بهتون معرفی کنم و لینک خرید اش از دیجی کالا هم براتون میذارم.

کتاب سخنرانی که پخش نشد | برای خرید اینجا کلیک کنید

درباره کتاب سخنرانی ای که پخش نشد

این کتاب یک رمان کوتاه با داستانی با گره های مختلف را شامل میشود و کمی اغراق شده با تم فلسفی است که به سخنرانی ای میپردازد که در یک سالن غیر عادی انجام میشه و شنونده های خاص خودش رو دارد؛ راوی یا سخنران به مسائل مختلفی اشاره میکنه و درمورد مسائل و پرسش هایی که تو زندگی وجود دارد با دید متفاوتی نگاه میکند. و درمورد موضوعاتی مثل آغاز، احساس گنگ داشتن، کودکی، رنگ ها، دنیای تضاد ها، بازی با کلمات، آینه، خانواده و... سخنرانی میکند.

فیلم The Life List 2025 رو تماشا کردم چند روز پیش به نظرم بعد از این همه مدت که بیشتر فیلم ها توی این چند سال اخیر بی معنی و بی سر و ته شده واقعا فیلم خوبی بود که کلی نکات مفید از زندگی داشت نمیدونم این متن قراره طولانی بشه یا کوتاه اما میخوام سعی کنم که فیلم رو خیلی اسپویل نکنم اما اگه اسپویل شد به بزرگی خودتون ببخشید خلاصه...

بذارید قبل از آغاز متن اصلی و تحلیلی خودم چندتا سوال بپرسم :

• شما لیستی از آرزوهاتون رو تا حالا نوشتید؟
• اگه نوشتید چندتا از آرزو هاتون تیک خورده؟
• برای انتخاب پارتنر چه معیار هایی دارید؟ 

و یه سوالم آخر این پست میپرسم که خیلی مهمه جوابش اما نه جوابی که به من میدید جوابی که قراره به خودتون بدید.

در مقدمه کتاب هر دو در نهایت می میرند یه جمله ای هست حکایت خیلیامونه...

" زندگی کردن نادر ترین اتفاق جهان هستی است. بیشتر مردم، فقط وجود دارند همین! "

در حال حاضر، انگار خیلی از آدما نمیدونن زندگی کردن یعنی چی؟ روزا تکراری شده، صبح بلند بشی روتین زندگیت هر چی که هست انجامش بدی و شب بخوابی و دوباره روز بعد همین روتین بارها و بارها تکرار بشه. بدون اینکه به خودمون درست نگاه کنیم، نسبت به خیلی چیزا خنثی شدیم. دیگه کار رسیده به درماندگی آموخته شده، میدونید یعنی چی؟ یعنی دیگه تلاشی نمی‌کنید براش چون دیگه قبول کردید همین روتین خنثی رو انجام بدید و پذیرفتید راه دیگه ای غیر از تکرار همین روتین وجود نداره. 

خیلیا دیگه تنوع رو از زندگیشون حذف کردن، شاید حتی به مرز مرده متحرک شدن هم رسیده باشن و این احساس رو از آدما میگیره و الان هم با جایگزین شدن هوش مصنوعی جای خیلی از کارها و تعاملات آدمها با هم، به اندازه کافی تو منجلاب درماندگی آموخته شده گیر افتادیم... گفتم مرده متحرک، اتفاقا همین جمله ای که از کتاب نقل قول کردم هم راجب همین حرفاییه که زدم. بعدا معرفیش می‌کنم...

اما راه حل چیه؟!

درباره بک سهی؛ نویسنده کتاب

بک سهی نویسنده‌ای اهل کره‌جنوبی، متولد سال ۱۹۹۰ و مدیر شبکه‌های اجتماعی یکی از انتشارات کره است. او در دانشگاه رشته‌ی نویسندگی خلاق می‌خواند و پس از اینکه در وبلاگش روند جلسات درمانی را منتشر کرد و بازخوردهای مثبتی از دیگران دریافت کرد، تصمیم گرفت این کتاب را منتشر کند. سپس در سال ۲۰۲۴ دنباله‌ی این کتاب را، با عنوان می‌خواهم بمیرم ولی هنوز دوست دارم دوکبوکی بخورم، منتشر کرد که شرح زندگی با افسردگی و پذیرش شرایط و روایت‌هایی از اختلال خوردن و اضطراب است.

به مناسبت صدتا پستی که تا الان داخل وبلاگ گذاشتیم و اهمیتی که فیلوسوفیا برای دنیای کتاب و تفکر قائله و برای خود منم ارزشمند، شاید بهترین جمله ای که بشه هدیه اش داد این باشه:

" و کتاب ها بی نهایتند. هر کتاب فرصت تجربه یک زندگی تازه است. بین مرگ و زندگی یک کتابخانه هست و تو این کتابخانه بی‌شمار قفسه، پر از زندگی هایی که می تونستی داشته‌ باشی. با خوندن هر کتاب می تونی ببینی اگه انتخاب های متفاوتی می کردی اوضاعت چطور پیش می رفت... اگه فرصت تجربه تازه داشتی، حسرت هات رو چطور جبران می کردی."

کتاب کتابخانه نیمه شب،مت هیگ

اما مدیر در خفا، فیلوسوفیا رو می گردونه و یه کلام نمیگه فیلوسوفیا چیه و از کجا اومده و اصلا فلسفه پشت فیلوسوفیا چیه و بعد از ۱۰۰ پست، فکر میکنم وقتش باشه که یه پست هم اختصاص بدیم به خود توییت فیلوسوفیا، پس سری بزنیم به توییت فیلوسوفیا ببينيم چرا این اسم و رسالتش چیه؟

تو مقدمه کتاب کتابخانه نیمه شب، یه پاراگراف از سیلویا پلات هست که میگه...

" هرگز نمی توانم تمام آدم هایی که می‌خواهم باشم، یا تمام زیست هایی را که می‌خواهم زندگی کنم، هرگز نمی توانم در تمام فنونی که می‌خواهم ماهر شوم، چرا این ها را می‌خواهم؟! میخواهم زندگی کنم و تمام نور ها و سایه ها را احساس کنم. می‌خواهم تمام طیف ها و تمام تجربه های جسمی و ذهنی ممکن را در زندگی داشته‌ باشم..."

تا الان تو دوتا پست قبل، بررسی رمان ها(یک) و بررسی رمان ها(دو) راجب دو سبک عاشقانه و کلاسیک گفتم و نمونه کتاب هایی از این دست معرفی کردم.

امروز میخوام پارت سوم رو معرفی کنم، با سبک تخیلی...

خیلیاتون آدمای خیال پردازی هستید، ممکنه تو دنیای واقعی هم برای خودتون رویابافی کنین یا خیلی عاشق چیزای فراطبیعی باشید، ممکنه مثل فردوسی داستان ها رو افسانه ای بسازید، یا مثل رولد دال کتاب های تخیلی عجیب غریب. گاهی خیال پردازی در سطح پرواز کردن و وارد یه دنیای دیگه شدنه مثل رولینگ که دنیای جادوگری هری پاتر رو ساخت و گاهی هم در سطح چارلی و کارخانه شکلات سازی رولد دال.

خب میخوام بهتون بگم تخیل مثل سبک عاشقانه تقریبا تو هر سبکی که بخونی، یه جورایی هست تو بعضی کتابا قالبشون به طور کلی تخیلیه و بعضی داستان هام چاشنی تخیل رو در حد ساختن یه داستان جدید به کار بردن. اما چیزی که مطرح اینه که کتابای کاملا تخیلی بیشتر تو رده رمان های نوجوان قرار میگیرن و خب کلا این مدل کتاب ها بیشتر برای نوجوان ها و بچه ها مورد توجه قرار میگیره.

بریم ادامه مطلب بیشتر توضیح بدم...

توی فصل ۱۳ کتاب هیلگارد، که یه کتاب در حوزه روانشناسی هست یه جمله ای هست که میگه: 

" مردم ذاتاً خوب یا بد نیستند، بلکه به آسانی تحت تاثیر رویداد ها و شرایط محیط، قابل تغییر هستند."

این جمله از دیدگاه رفتارگرایی نشأت گرفته که در روانشناسی معتقده محیط بر شخصیت تاثیر گذار است. حتی بیشتر از تفاوت های فردی و وراثت، حتی جان بی.واتسون بنیان گذار دیدگاه رفتارگرایی در روانشناسی یکبار مدعی شد که قادر است هر کودکی را برای هر کاری که "بخواهد" پرورش دهد، صرف نظر از استعداد ها، توانایی ها، گرایش ها، علاقه ها، شغل، حرفه، نژاد پیشینیان وی و او را تبدیل به یک دزد، پزشک، گدا یا وکیل کند و اینگونه با این دیدگاه افراطی خود تاثیر محیط را بر شخصیت یک انسان توضیح دهد.

استاد من، دیروز سر کلاس پرسید چقدر معتقدی محیط بر انسان ها تاثیر گذاره؟

حالا من این رو از شما می پرسم، به نظرتون چقدر محیط روی شما اثر گذارِ و باعث تغییر در شما و شخصیتتون میشه؟!

پدربزرگ: بعضی چیزا اونجوری که فکر میکنیم نیستن...

سباستین: پس چجوری ان؟! من تقریباً از همه چی می ترسم!

پدربزرگ: اوه سباستین، همیشه راه های دیگه ای برای نجات هست، اگه خوب نگاه کنی پیداش می‌کنی:)