توییت فیلوسوفیا | دنیای تفکر و کتاب خوانی

در پایان یک روز وقتی وارد تخت خودت میشی اون نقابی که پشتش قایم شدی رو برمیداری و شروع میکنی به فکر کردن به چیزایی که خواب رو ازت میگیره.

من بهش میگم خاصیت شب

بعد از یه روز طولانی از سرکار یا هر کاری که داری برمیگردی نصف روز رو فیلم میبینی، درس میخونی، زبان میخونی، یه کار نیمه تموم رو تموم میکنی و یه تایمی هم شاید کتاب بخونی یه نقاب حالا شاد، غمگین، ناامید، امیدوار، پر انرژی یا هر چی به صورتت داری و هر کی ازت میپرسه حالت چطوره؟! به بیش از 90 درصدشون میگی خوبم اما همه اینا میگذره زمان میره جلوتر تا اینکه پات به تخت میرسه خوابت میومدا ولی به محض اینکه دراز میکشی نقابی که پشتش حالتو قایم کرده بودی رو کنار میزنی و حالا وقت رو به رو شدن با حقایق.

از هر چی بتونی فرار کنی از خاصیت شب نمیتونی فرار کنی یه عالمه فکر میریزه رو سرت.

رویاهایی که دیگه بهشون نمیرسی یا دیگه از بین رفتن چون سنت از اون دوران و خواسته گذشته.

و متوجه نمیشی اصن کی خوابت بود و به امید فردایی بیدار میشیم که تغییرش بدیم یا تغییراتی رو ببینیم راستشو بگم یه جاهایی کم میارم، ناامید میشم ولی هنوزم به فردایی بهتر امید دارم شاید اشتباه میکنم شایدم نه ولی باز فردا بیدار میشم نقاب خوشحالی میزنم و میگم که خوبم! به امید روزی که واقعا خوب بشیم همه ما، حق ما این مدل زندگی نبوده و نیست و بالاخره حقمون رو از این دنیا و آدم هایی که سد راه ما شدن میگیرم دیر و زود داره اما بالاخره میشه حداقل شاید نسل بعد یه نفسی بکشه.

برای من خاصیت شب مثل این تابلو های نئونی که هی خاموش و روشن میشه یک کلمه رو نشون میده که تیتر خیلی از خبرگزاری ها و اخبار بوده

دو هفته آتش بس - |          | - دو هفته آتش بس - |          | - دو هفته آتش بس ... .

یعنی چی میشه؟ جوونی ما که برنمیگرده اما بالاخره فرصت میشه زندگی کنیم؟!

امروز یه جمله ای خوندم که خیلی خوب بود و قابل تفکر میگفت که :

بعضی وقتا راه حلش فقط یک زنگِ

یه جمله خوب گفتنِ

یه قرار یک ساعت است

یه ذره پا رو غرور گذاشتنِ

ولی خیلی ها ترجیح میدن گند بزنن تو هر چی بوده

میدونی بعضی رفاقت ها، دوستی ها، عشق ها و به طور کلی، آدم های ارزشمند واقعی دیگه پیدا نمیشن اگه تو زندگیتون دارید و قهر هستید دیر نیست که آشتی کنید.

یه روزایی باید تصمیم بگیری اما مرددی که کدوم رو میخوای؟! یا ساده تر بگم گزینه ها رو حذف کردی و بین دو تا گزینه گیر کردی؛ من هر وقت تو این موقعیت قرار میگیرم یا کسی ازم میخواد که تو این موقعیت بهش کمک کنم یه جمله میگم :

همیشه یه سکه تو جیبت داشته باش، برای هر روی سکه تعیین کن به کدوم انتخاب مربوط میشه و  شیر یا خط بنداز. مهم نیست نتیجه دیدن سکه چیه!! مهم اینکه وقتی سکه رو پرتاب کردی حالا واقعا میدونی که دلت میخواد شیر بیاد یا خط.

نکته‌ای جالب که در جامعه(مجازاً مردم جامعه) مکرراً مشاهده می‌کنم، استفاده از کلماتی یکسان بین دو (یا چند) نفر است، حال آنکه وقتی دقیق می‌شوی در می‌یا‌بی که چقدر تعاریف آن‌‌ها از آن کلمات با یک‌دیگر متفاوت است و شگفت آن‌که به ندرت پیش می‌آید فردی درصدد درک تعریفِ "کلمه"ای از منظر مخاطبش برآید. (شاید حتی به فکرش نیز خطور نکند!)

و در این حالت، مکالمه در حالتی شخصی‌سازی شده و خارج از آگاهی ژرف صورت می گیرد.

پرسش اصلی این‌ است که آیا چنین مکالماتی که در سطح روزمره شکل می گیرند، در راستای هدفی کارآمد واقع خواهند شد و یا فایده ای خواهند داشت؟ اگر پاسخ خیر است، پس چرا میزان فراوانی این قبیل مکالمات بسیار است و اگر پاسخ بله است، چگونه؟

چند پرسش فرعی دیگر..:

• آیا می توان این طور گفت که با وجود سوتفاهم های بالقوه، به اندازه‌ی هدفشان کافی هستند؟

• رایج هستند چون برای بقا و زندگی روزمره‌ کفایت می‌کنند؟ (با استفاده از توهمِ تفاهم)

• آیا انسان نه در پی معنای دقیق، که در پی حسِ اتفاقِ نظر می باشد؟

نویسنده متن : ناشناس

میگویند توی قرون وسطا مسیحیان و کشیشان اقدام به فروش زمین های بهشت به مبلغ های بالا کردند.

مارتین لوتر کینگ که وضعیت و صف طولانی این ماجرا رو دید اول سعی کرد با حرف زدن مردم رو قانع و آگاه کنه اما امان از مردم نادان... خلاصه وقتی دید حرف زدن برای این جماعت فایده نداره خودش هم اقدام به خرید زمین کرد اما خرید یک زمین متفاوت؛ او رو به کشیش کرد و گفت من همه زمین های جهنم را میخواهم.

کشیش با تعجب گفت : جهنم؟!

مارتین لوتر کینگ گفت : اره جهنم و میخوام کل جهنم رو بخرم قیمتش چنده؟

کشیش گفت : 3 دلار میشه...

مارتین پول رو پرداخت کرد و رو به کشیش گفت : لطفا یک سند هم به من بدهید.

وقتی سند رو گرفت رو به مردمی که در صف بودند کرد و گفت : من کل جهنم را خریدم و هیچ یک از شما حق ورود به زمین های من را ندارید بهشت برای شما.

این ماجرا مربوط به قرن 15 میلادی و زمان مارتین لوتر کینگ است اون خیلی سعی کرد مردمش رو آگاه کنه اما مردم نادان...

میدونی میخوام بگم بهشت رفتن زوری نمیشه، و چیزی که مهمه آگاهی؛ چشمتون رو باز و فکرتون رو بازتر کنید.

یکی میجنگد و بیدار و آگاه است وطن ، فکرش به سوی آزادی است

دیگری میجنگد و کور است و تن، سودش به کج فهمی است

هر دو میجنگند اما... این کجا و آن کجا؟!

درخت از ریشه آب میخوره، آدم از ذاتش

حالا یعنی چی؟ تا حالا بهش فکر کردی؟

خیلی جالبه که بدونی ذات آدم ها اینجوری ساخته شده که تغییر ناپذیره یا خیلی خیلی خیلی سخت میشه تغییرش داد و اگه نظر من رو بخوای به نظرم همون گزینه اول درست تره.

این مسئله مهمه که ذات آدم ها رو بشناسید و باید بگم شناخت ذات آدم ها خیلی کار سختیه توی ادامه مطلب مفصل تر با هم صحبت میکنیم.

این روزا بیشترین حسی که همه ما داریم ناامیدی و خستگی از شرایط فعلی، همه ما تقریبا میدونیم چی میخواییم اما فعلا قادر به تغییرش هم نیستیم همه راه ها بستش از کار بیکار شدیم و حتی شرکت ها هم رو به ورشکستگی رفتن، دیگه امیدی برای رسیدن نیست.

تا اینجا برای اینکه بدونی قضیه از چه قراره کافیه اگه حس میکنی آمادگیشو داری پس ادامه رو بخون

هشدار : اگه حالت خوب نیست و ناامیدی پس ادامه این مطلب رو نخون!!!!!

چون من سنم بالاتره پس اوستای زندگی ام؟!

چون من تجربه ام بیشتر پس آدم کامل تری هستم؟!

چون من...

وقتی با کسی که از خودمون کوچیکتر برخورد میکنیم معمولا همچین جمله ها و سوالاتی رو توی ذهنمون تصور میکنیم ببخشید که بی تعارف حرف میزنم فکر کنم حالا بعد خوندن اون پست های قبلی این بلاگ متوجه اخلاق  و روند نوشتاری من شدید حقیقتش این سوال ها و این جمله های گارد های ذهن شماست، در مقابل کسی که سن کمتری از شما داره اما باید به عنوان یه دهه 70 این رو به روی هم دهه های خودم و دهه های قبل تر بیارم که خیلی از ما گارد این مدلی داریم و قطعا این گارد ذهنی برای دهه های 80 ، 90 و... هم خواهد بود.

اما اصل قضیه اینه که باید با دید بازتری به قضیه نگاه کنید البته این نگاه شکل دیگه ای هم داره مثلا وقتی یه بزرگتر از یه دهه دیگه ای صحبت میکنه سریع میگیم که نسل شما دیگه گذشته این تفکرات قدیمیه و باید دور ریخته بشه و...

ولی مسئله اینجاست که نباید انقد سطحی باشید فرقی نداره متولد چه دهه ای هستی به نظرم خوندن ادامه این مطلب میتونه ذهنت رو باز کنه و این گارد سنی توی ذهنت رو بشکنه

سن مهمه درست اما مهم تر از اون اینه که :

به بهونه عیدی که گذشت، بیاید یه گذری بزنیم به گذشته؛ من به شخصه قبلا خیلی این رفت و آمد های عید رو دوست داشتم حقیقتا جذاب بود و خاص ولی بعدا که بزرگتر شدیم، شکل روابط رو دیدیم و یه سریا اون روی سیاست مداریشون رو نشون دادن فهمیدم که این دید و بازدید ها اونقدرا هم جذاب نیست فکر کن باید چند ساعت به زور یه نفر رو تحمل میکردی که هزارتا مشکل باهاش داشتی بخاطر اینکه روت نمیشد بهش بگی باهات حال نمیکنم.

یه سری از این فامیل ها و آشناها حکایت این آدم هایی رو دارن که تازه وارد این شرکت هرمی های مجوز دار شدن بعد سال ها بهت زنگ میزنن یا تا کارشون گیره کوچیکتم و مخلصتم میگن میدونی میخوام بگم کرونا با تمام بدی های که داشت یه حسن خوبی که داشت این بود که پای این به ظاهر دوست که از صد تا دشمن بدتر بودن و روت نمیشد بگی نمیخوام ببینمت رو به بهونه کرونا دور کردی فکر کنم اون سه سال کرونا باعث شد خیلی هاشون رو دیگه نبینیم و حداقل دور و برمون رو پر از آدم های واقعی کردیم.

امسال که به خیلیا هاشون حتی پیام هم ندادم یه ویژگی خوب یا بدی من اینه که بدون تعارف حرف میزنم و چیزی که به نظرم خیلی اهمیت داره اینه که با همه بدون تعارف رفتار کنیم اگرم خواستید سیاست رو یاد بگیرید حتما با عباس تماس بگیرید | Better Call Abbas

جوری بهتون سیاست و اصول مذاکره رو یاد میده که اگه 99 درصد تو یه بحثی هم برنده باشید قطعا میبازید ؛)

جدای از همه اینا زندگی خیلی طولانی نیست که برای همه وقت بذارید پس در آخر هم باید بگم که :

وقتتون رو برای اونایی بذارید که واقعی ان و وجودتون برای هم مهمه نه جایگاه و کاری که میتونید انجام بدید